Two Faces of January, The
Kompozytor: Alberto Iglesias
Rok produkcji: 2014
Wytwórnia: Quartet Records
Czas trwania: 56:34 min.

Ocena redakcji:

 

Słoneczne, greckie plenery są świadkiem dość ponurych wydarzeń. Ginie człowiek, potem jest ucieczka, parę poślednich przestępstw, wreszcie dramatyczny zwrot. Hossein Amini, reżyser „Rozgrywki”, traktuje swoich widzów serio. Stworzył wciągający i inteligentny thriller, w którym dobrze poprowadzona akcja współgra z intrygującą myślą.

 

Serio traktuje też odbiorców Alberto Iglesias. Kompozytor nie ma w zwyczaju przymilać się gładkimi tematami, ani też sięgać po prostacką epikę. Zamiast tego serwuje gęste, często niełatwe faktury. „Rozgrywka” stanowi kontynuację stosowania tej metody. W dużym stopniu powiela znane już pomysły – ze „Szpiega”, „Skóry, w której żyję” i innych. Jednocześnie odcina się od popularnych współcześnie konwencji, stawiając Iglesiasa wśród kompozytorów niepoddających się łatwo modom.

 

iglesias-4169029-1590001371Ewidentnie najlepszym utworem na płycie jest „Main Titles”. Ileż w tej kompozycji fantazyjności, niespodziewanych zwrotów, rozkosznego igrania ze słuchaczem. Iglesias co i rusz zmienia tempo, żongluje nastrojami, a przy tym utwór pozostaje zwarty. O jego jednolitości przypominają żywe fortepianowe pościgi i tajemnicze, melodyjne wejścia instrumentów dętych drewnianych. Kompozycję tę można śmiało stawiać na równi ze słynnym otwarciem „Szpiega”.

 

Potem jest niestety gorzej, ale tylko na płycie. Jak to często w przypadku Iglesiasa bywa, „Rozgrywka” sporo traci przy samodzielnym odsłuchu. Poszczególne utwory wydają się chaotyczne. Kompozytor unika klarownej prezentacji tematów. Woli je zatopić w złożonych kawałkach, bawić się strzępkami, co utrudnia wejście w muzykę.

 

Najsilniej zaznacza się romantyczny motyw głównych bohaterów („Chester & Colette”). Dzięki przejrzystej strukturze i oszczędnej orkiestracji odcina się od gęstego charakteru całej kompozycji. Bardzo dobrze został również wyeksponowany w filmie, gdzie towarzyszy miłosnym scenom, niezależnie od tego, którzy bohaterowie akurat w nich uczestniczą.

 

„Rozgrywka” jednak nie romantyzmem, a suspensem stoi. Iglesias nie bawi się zasadniczo w dyskretne i ciche budowanie napięcia. Stawia na herrmannowską gwałtowność. Pomagają mu w tym gorączkowo rozedrgane smyczki i ekstatycznie rozbuchany temat, w którym wreszcie można odnaleźć słodką melodyjność, tyle że zakłócaną rytmiczną perkusją i ostrymi frazami skrzypiec („Looking for Wife”).

 

Na ekranie ta emocjonalna furia robi doskonałe wrażenie. Pozwala głęboko wejść w sceny pełne napięcia i kreuje atmosferę podobną do tej z filmów Alfreda Hitchcocka. Jeżeli przy tym porówna się materiał zebrany na płycie i funkcjonowanie muzyki w obrazie, w tym drugim przypadku ścieżka dźwiękowa wydaje się rozwodniona. Bardzo często bowiem reżyser gra ciszą i zaznacza się ona znacznie mocniej, niż co poniektóre duszne utwory Iglesiasa.

 

Zasadniczo jednak kompozytor nie tylko buduje impet scen o największym nerwie oraz romantycznym motywem dba o liryczną stronę. Bez większej ostentacji wskazuje też na egzotykę miejsca akcji („Mountains”). Pociągłymi frazami instrumentów dętych drewnianych i szarpanymi akordami gitary utrzymuje atmosferę niepokoju. Na ogół właściwy efekt wywołuje jedynie krótkimi, ale dobrze wycelowanymi kawałkami, a nie rozbudowanymi motywami.

 

Nie jest to przy tym propozycja dla niedzielnych słuchaczy muzyki filmowej. Nieco przydługie wydanie oferuje sporo niełatwej, ale też mocno związanej z obrazem kompozycji. Można też kręcić nosem na fakt, iż Iglesias nie prezentuje nic nowego. „Rozgrywka” jest bardzo mocno osadzona w jego stylu i choć o autoplagiacie nie ma mowy, pozostawia głód świeżości. Fanom kompozytora nie będzie to przeszkadzać, ale pozostałych zadowoli pewnie jednorazowe przesłuchanie tej pracy.

Autor recenzji: Jan Bliźniak
  • 1. Main Titles
  • 2. Beatiful Colette
  • 3. The Bus
  • 4. Mountains
  • 5. Rydal
  • 6. Mr. McFarland
  • 7. Leaving the Hotel
  • 8. Chester & Colette
  • 9. Jealousy
  • 10. Looking for a Wife
  • 11. To Crete
  • 12. Father & Son
  • 13. The Beach
  • 14. Knosos
  • 15. Newspapers
  • 16. Airport I
  • 17. Into The Room
  • 18. The Boat
  • 19. Airport II
  • 20. Instanbul
  • 21. Cafe Sultan
  • 22. The Two Faces of January
3
Sending
Ocena czytelników:
0 (0 głosów)

1 komentarz

  1. Mefisto

    Zgoda. Nie wiem jeszcze co prawda, jak to wypada w filmie, ale płytowo jest nudno po prostu, często nijako, jednostajnie – a przecież krążek niezbyt długi.

    Odpowiedz

Wyślij komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

All Quiet On the Western Front

All Quiet On the Western Front

Na Zachodzie bez zmian   Wojna, wojna nigdy się nie zmienia... Powstało i nadal powstaje wiele filmów o wojnie lub z wojną w tle. Bardziej lub mniej z nich wynika, że wojna nigdy nie przynosi niczego dobrego. Chyba, że dla kogoś dobra jest śmierć, zniszczenie...

Book of Boba Fett, The

Book of Boba Fett, The

Księga Boby Fetta   Rozszerzania uniwersum Gwiezdnych wojen na małym ekranie ciąg dalszy. Po sukcesie „Mandalorianina” część odpowiedzialnej za niego ekipy (scenarzysta Jon Favreau oraz reżyserzy Dave Filoni i Robert Rodriguez – cała trójka jako producenci) i...

Home Before Dark: Season 1

Home Before Dark: Season 1

Powoli Apple TV+ zaczyna dorównywać innym platformom streamingowym, choć nie realizuje aż tylu tytułów co Netflix czy Prime Video. Na pewno jednym z wartych uwagi jest „Home Before Dark” – kryminalna historia dziennikarskiego śledztwa Hildy Lisko, która z rodziną...