Witch, The
Kompozytor: Mark Korven
Rok produkcji: 2016
Wytwórnia: Milan
Czas trwania: 38:18 min.

Ocena redakcji:

 

Horror od zawsze czerpał z ludowych opowieści, tworząc klasyczne już potwory – wampiry, wilkołaki, czarownice – by móc wywoływać strach. Nie inaczej jest w debiucie Roberta Eggersa, „Czarownica” (z podtytułem „Bajka ludowa z Nowej Anglii”). Dziejąca się w XVII-wiecznej Nowej Anglii historia opowiada losy rodziny purytanów wygnanych ze swojej wspólnoty i osiedlających się gdzieś na odludziu, całkowicie oddając swój los w ręce Boga. Potem zaczynają się dziać dziwne, niewytłumaczalne rzeczy… Mroczny, niepokojący klimat, bardzo dobre aktorstwo (to tutaj wypłynęła Anja Taylor-Joy) i dość przewrotny finał to mocne atuty tego świeżego tytułu.

 

Wszystko dopełnia także muzyka, chociaż napisanie oprawy do horroru jest bardzo niewdzięcznym zadaniem. Podjął się go Mark Korven – kanadyjski kompozytor, którego najbardziej znanym filmem w jego dorobku jest… fantastyczny thriller „Cube”. Efektem tego angażu jest bardzo kakofoniczna i wymagająca ilustracja, która znakomicie sprawdza się na ekranie. Jak można się domyślić, na albumie nie jest już tak różowo.

 

markkorven-7208770-1590001768Zapomnijcie o jakiejkolwiek bazie tematycznej, gdyż głównym zadaniem jest tylko i wyłącznie budowanie klimatu. Maestro dostał wyraźne zalecenie w sprawie muzyki: zero elektroniki i sound designu oraz także wykorzystanie instrumentów z epoki. Stąd obecność nyckelharpy (średniowieczny instrument smyczkowy ze Szwecji), dodającej poczucia niepokoju. To ona prowadzi w melancholijnym „What Went We” (troszkę podobny do tematu przewodniego z… kinowego „Fargo”), będącym początkiem naszej dźwiękowej podróży. Instrument ten powraca jeszcze w chropowatych, niepokojących fragmentach – takich, jak „William’s Confession” czy „Foster the Children”.

 

Atmosfera budowana jest przede wszystkim na grze smyczków, pełnej zapętleń oraz coraz agresywniejszych przejściach („Banished”), świdrujących cały czas i podsycających poczucie zagrożenia. Strach jest mocniej odczuwalny, gdy dochodzi do zderzenia smyczków z nieprzyjaznym tłem oraz śladową ilością perkusji. Tak jest z powoli narastającym „A Witch Stole Sam”, brzmiącym niczym syrena „Hare in the Woods” z obowiązkowymi trzaskami, czy pełnym bardzo przestrzennego echa „Caleb is Lost” kończącym się bardzo cichutko. Cała historia związana z najstarszym synem rodziny jest w ogóle silnym emocjonalnie kośćcem, mocno chwytającym za gardło. Słychać to w fantastycznym „Caleb’s Seduction” (gdzie pojawia się nawet odgłos przypominający… kurę) oraz przygnębiającym „Caleb’s Death”. Mocniej serce zabije także przy perkusyjnych uderzeniach w „The Goat and The Mayhem”.

 

Drugim elementem wynoszącym ten score na wyższy poziom są sporadyczne wejścia chóru (kobiecy Element Choir). Żeńskie wokalizy nie pojawiają się często, ale ich obecność podskórnie tworzy dość sakralny klimat. Niby mają podkreślić bogobojność naszych bohaterów, ale tak naprawdę bliżej im do kuszącego Szatana/diabła (niepotrzebne skreślić), przerażając tylko jeszcze bardziej – jak w końcówce „Banished” czy „Caleb’s Seduction”. Ale największe wrażenie robi „Witch’s Coven” – budząca autentyczną grozę, wyciągnięta niemal z czeluści piekieł kompozycja. Przypomina ona troszkę fragmenty „Draculi” Wojciecha Kilara. Z kolei na sam koniec dodajemy jeszcze przystępne pieśni tradycyjne z epoki w wersji instrumentalnej („Standish”) i śpiewanej („Isle of Weight”).

 

Więc jaka jest ta „Czarownica”? Nie jest to muzyka łatwa ani przyjemna, co w oprawie do filmu grozy jest jednak sprawą drugorzędną. Minimalistyczne popisy smyczkowe budzą niepokój, skutecznie wybrzmiewają na ekranie – i za to dałbym maksimum. Problem w tym, że na samym albumie (porządnie wydanym, z kompletną muzyką) już nie robi aż tak wielkiego wrażenia, chociaż klimat jest konsekwentnie budowany do samego końca. To bardzo wymagająca, ale potrafiąca momentami uwieść ilustracja. Tylko trzeba mieć do niej – jak do każdej kobiety – wiele cierpliwości.

Autor recenzji: Radosław Ostrowski
  • 1. What Went We
  • 2. Banished
  • 3. A Witch Stole Sam
  • 4. Hare in The Woods
  • 5. I Am the Witch Mercy
  • 6. Foster the Children
  • 7. Caleb is Lost
  • 8. Caleb’s Seduction
  • 9. Caleb’s Death
  • 10. William and Tomasin
  • 11. Wiliam’s Confession
  • 12. The Goat and The Mayhem
  • 13. Follow The Goat
  • 14. Witches Coven
  • 15. Isle of Wight
  • 16. Standish
4
Sending
Ocena czytelników:
4 (2 głosów)

0 komentarzy

Wyślij komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

All Quiet On the Western Front

All Quiet On the Western Front

Na Zachodzie bez zmian   Wojna, wojna nigdy się nie zmienia... Powstało i nadal powstaje wiele filmów o wojnie lub z wojną w tle. Bardziej lub mniej z nich wynika, że wojna nigdy nie przynosi niczego dobrego. Chyba, że dla kogoś dobra jest śmierć, zniszczenie...

Book of Boba Fett, The

Book of Boba Fett, The

Księga Boby Fetta   Rozszerzania uniwersum Gwiezdnych wojen na małym ekranie ciąg dalszy. Po sukcesie „Mandalorianina” część odpowiedzialnej za niego ekipy (scenarzysta Jon Favreau oraz reżyserzy Dave Filoni i Robert Rodriguez – cała trójka jako producenci) i...

Home Before Dark: Season 1

Home Before Dark: Season 1

Powoli Apple TV+ zaczyna dorównywać innym platformom streamingowym, choć nie realizuje aż tylu tytułów co Netflix czy Prime Video. Na pewno jednym z wartych uwagi jest „Home Before Dark” – kryminalna historia dziennikarskiego śledztwa Hildy Lisko, która z rodziną...