Promise, A
Kompozytor: Gabriel Yared
Rok produkcji: 2014
Wytwórnia: Play-Time
Czas trwania: 35:11 min.

Ocena redakcji:

 

Gniot (pot.) słaba i nudna ścieżka dźwiękowa, oparta na powtarzaniu lub kopiowaniu zużytych, często cudzych pomysłów. Cechuje ją tematyczna wtórność i banalność aranżacji. Powstaje, gdy kompozytor nie ma pomysłu na muzykę, a musi opłacić rachunek za prąd albo reżyser zmusza go do tego nadmiernym przywiązaniem do temp-tracku. (Słownik użytecznej terminologii krytyka muzyki filmowej, książka prawdopodobnie nieistniejąca)

 

Na początku nie jest jeszcze tak źle. Gwałtowne frazy smyczków trudno uznać za oryginalne, ale dzięki połączeniu z mocnymi akcentami perkusji i pociągłymi dęciakami udaje się wytworzyć zamierzony efekt. Młody, obiecujący i przystojny Friedrich Zeitz właśnie rozpoczyna karierę w fabryce. Praca wre, płynna stal kipi w kotłach. Gabriel Yared dobrze podkreśla muzyką tę przemysłową potęgę.

 

yared-8674020-1590001051Niestety tylko ten jeden raz jego ścieżka dźwiękowa naprawdę mocno zaznacza się w filmie. Rozczarowuje to tym bardziej, że „Na zawsze twoja” jest bardzo klasycznym, staroświeckim melodramatem. Stanowi zatem środowisko wymarzone dla kompozytora muzyki filmowej. Yared co prawda wydaje się spełniać wszystkie wymogi gatunku, ale wyraźnie brakuje mu pomysłu i kompozytorskiej odwagi.

 

Proponuje jeszcze całkiem niezły, impresyjny temat na fortepian („An Innocent Game”), znów niezbyt oryginalny, ale zgrabny i przyjemny w swojej tradycyjnej formie. Potem jednak znienacka serwuje Alexandre'a Desplata. „The Woman in Love” tak jednoznacznie imituje styl Francuza, że aż przekracza granice przyzwoitości. Ten charakterystycznie rytmiczny temat bierze na siebie ciężar budowania wątłego napięcia. Powraca więc dość często, powodując pewien niesmak.

 

Nie byłoby jeszcze tak źle, gdyby Yared zaproponował od siebie coś przynajmniej urokliwego. Zamiast tego potwornie przynudza. Motyw melodramatyczny w swej meandrycznej łzawości raczej irytuje, niż wzrusza. Kompozytor chowa się w skorupie konwencji, co można jeszcze wybaczyć, ale wyraźnie nie ma energii, by ją zagospodarować. Gdy nie bardzo jest pomysł na coś świeżego i interesującego, można się ratować czystą chwytliwością tematów i dzięki temu zaznaczyć swoją obecność w świadomości widzów i słuchaczy. Yaredowi nawet to się nie udaje. Cała kompozycja umyka właściwie jeszcze w trakcie słuchania.

 

„Na zawsze twoja” nie składa się wyłącznie z wad. Tego rodzaju tradycyjnie poprowadzone prace bronią się klasycznym sznytem, który czyni je mało kłopotliwymi w słuchaniu. Trudno też się zmęczyć półgodzinną płytą. Zalety wypływające z konwencji to jednak trochę za mało, by życzliwie spojrzeć na pracę nudną i wtórną. Z reguły ma się pretensje do kompozytorów kopiujących Hansa Zimmera, ale bardziej tradycyjna formuła również może być boleśnie nieoryginalna, a w tym wypadku męcząco desplatowska.

 

Nie zdziwiłbym się, gdyby Patrice Leconte korzystał w pracy nad filmem z kompozycji swojego rodaka jako temp-tracku. Gabriel Yared jest przy tym kompozytorem na tyle doświadczonym, że powinien był jakoś to obejść. Słuchając „Na zawsze twoja”, odnosi się jednak wrażenie, że ma się do czynienia nie z kompozycją zdobywcy Oscara, lecz pierwszą, ułomną wprawką pisania muzyki do kina kostiumowego spod ręki nikomu nieznanego młodzieńca. Można tego słuchać bez zgrzytania zębami, ale po co?

Autor recenzji: Jan Bliźniak
  • 1. Iron and Fire
  • 2. An Innocent Game
  • 3. The Woman I Love
  • 4. The Letters
  • 5. My Promise
  • 6. The Piece of the Puzzle
  • 7. Death Soon
  • 8. We Are at War
  • 9. Lotte and Friedrich
  • 10. At the Factory
  • 11. Under the Spell
  • 12. Journey into the Past
  • 13. Where Are You My Love?
  • 14. In Each's Other's Arms
2
Sending
Ocena czytelników:
0 (0 głosów)

1 komentarz

  1. Mefisto

    Faktycznie, szału nie ma. Ale z tą definicją to nie do końca bym się zgodził 😛

    Odpowiedz

Wyślij komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

People Meet and Sweet Music Fills the Heart

People Meet and Sweet Music Fills the Heart

Ludzie spotykają się i miła muzyka rodzi się w sercach Krzysztof Komeda – kompozytor, o którym niby wiemy dużo, ale tak naprawdę nie wiemy nic. Najbardziej znane są jego dzieła jazzowe oraz kooperacja z Romanem Polańskim, jednak to tylko wycinek większej całości. O...

All Quiet On the Western Front

All Quiet On the Western Front

Na Zachodzie bez zmian   Wojna, wojna nigdy się nie zmienia... Powstało i nadal powstaje wiele filmów o wojnie lub z wojną w tle. Bardziej lub mniej z nich wynika, że wojna nigdy nie przynosi niczego dobrego. Chyba, że dla kogoś dobra jest śmierć, zniszczenie...

Book of Boba Fett, The

Book of Boba Fett, The

Księga Boby Fetta   Rozszerzania uniwersum Gwiezdnych wojen na małym ekranie ciąg dalszy. Po sukcesie „Mandalorianina” część odpowiedzialnej za niego ekipy (scenarzysta Jon Favreau oraz reżyserzy Dave Filoni i Robert Rodriguez – cała trójka jako producenci) i...