Moonrise Kingdom
Kompozytor: Alexandre Desplat, różni wykonawcy
Rok produkcji: 2012
Wytwórnia: Abkco
Czas trwania: 64:11 min.

Ocena redakcji:

 

Wiele można najnowszemu filmowi Wesa Andersona, „Kochankowie z księżyca”, zarzucić. Jest trochę pretensjonalny, niezbyt emocjonujący i szalenie wtórny względem twórczości reżysera. Wiele można w nim także docenić. Ma pierwszorzędną obsadę, parę autentycznie zabawnych momentów, kapitalne scenografię i kostiumy będące nostalgiczną fantazją stylu lat 60. ubiegłego wieku. Wreszcie jest niezwykle dopracowany pod względem muzycznym – ba, to być może najlepsze zespolenie obrazu i ścieżki dźwiękowej w tym roku.

 

desplat-2421967-1590001026Anderson już od napisów początkowych zaznacza niebagatelne znaczenie muzyki dla jego obrazu. Towarzyszy im „The Young Person’s Guide to the Orchestra” Benjamina Brittena, czyli krótka lekcja, czym jest wariacja i z jakich sekcji instrumentów składa się orkiestra. Kwestia wariacji stanowi ważny klucz interpretacyjny filmu, dotyczy ona bowiem nie tylko muzyki, ale także powtarzalności motywów poszczególnych wątków. Wyśmienici aktorzy, niczym kolejne sekcje orkiestry odgrywają je we właściwy sobie sposób.

 

Podobnym tropem podążył Alexandre Desplat, komponując oryginalną część ścieżki dźwiękowej. Napisał on jeden temat, „The Heroic Weather-Conditions of the Universe”, złożony z nakładających się na siebie krótkich fraz poszczególnych instrumentów. Następnie zaproponował sześć jego wariacji. Nie różnią się one od siebie w skrajny sposób, raczej dopełniają – zmianie ulegają wykorzystywane instrumenty lub kolejność ich występowania. Pod pewnymi względami pozostaje on bliski charakterystycznemu stylowi Desplata (poprzez brzmienie fraz harfy, fortepianu i czelesty), ale także nawiązuje do muzycznych rozwiązań, które stanowiły o świeżości jego kompozycji do poprzedniego filmu Andersona, „Fantastycznego pana Lisa” (niewielki chór, ukulele, banjo). Wyraźnym ukłonem reżysera w stronę kompozytora jest dodatkowa, siódma część „The Heroic…” będąca przewodnikiem po zastosowanych przez niego instrumentach, utrzymanym w podobnym duchu, co „The Young Person’s Guide to the Orchestra”.

 

Tak niecodziennie napisana ścieżka dźwiękowa ma specyficzne znaczenie dla filmu. Z jednej strony nie jest to muzyka typowo ilustracyjna, z drugiej zaś, poprzez pozbawienie jej wyrazistej linii tematycznej, stwarza ogromne ilustracyjne możliwości. Anderson skrzętnie z nich korzysta. Intrygujący, tajemniczy temat Desplata o gęstej, wielobarwnej fakturze nie raz zwraca uwagę podczas seansu (najbardziej chyba podczas wędrówki głównych bohaterów przez las), gładko wchodząc w rytm obrazu i współtworząc go.

 

brittenbenjamin-3831400-1590001327Nie można jednak umniejszyć znaczenia muzyki źródłowej, szczególnie dzieł Benjamina Brittena. Reżyser nie tylko korzysta z nich jako podkładu, ale ważnym elementem fabuły czyni przedstawienie jego opery „Noe i potop”. Znajduje to swój wyraz na płycie ze ścieżką dźwiękową. Fragmenty „Noego…” zajmują ledwie parę minut mniej niż oryginalna kompozycja Desplata, a w sumie wszystkie utwory Brittena wypełniają około połowę krążka. Przyjemność z ich słuchania jest różna. Szczególnie trudne do przebrnięcia są fragmenty „Noego…”, ale można też natrafić na tak cudowne piosenki, jak „Cuckoo!”, którą ten angielski kompozytor napisał z myślą o dzieciach i rozpisał na dziecięcy chór. Zasadniczo jednak znacznie większą przyjemność sprawia obcowanie z tymi utworami po obejrzeniu filmu. Pomaga to także w zrozumieniu, skąd na płycie wzięły się piosenki giganta country Hanka Williamsa, czy nieśmiertelny przebój „Le Temps de l’Amour” Françoise Hardy.

 

Trzeba przy tym przyznać, że ścieżka dźwiękowa do „Kochanków z księżyca” ma sama w sobie dużo uroku i łatwo uwodzi tajemniczym, a przy tym pełnym czułości klimatem. Chociaż nieco za długie, wydanie płytowe zostało tak zgrabnie zmontowane, że uniknięto charakterystycznego dla składanek chaosu. Ładnie komponuje się tu oryginalna kompozycja Desplata, rozsądnie podzielona na dwa dłuższe bloki, ale sugeruję przynajmniej raz wysłuchać wszystkich jego utworów jeden za drugim, by jeszcze lepiej się w nie wczuć i należycie docenić. Trochę żałuję tylko, iż nie dostał tym razem od Andersona szansy napisania dłuższej i bardziej rozbudowanej partytury. Ten krótki materiał robi duże wrażenie w filmie, więc dłuższy mógłby otrzeć się o geniusz. Dlatego mam nadzieję, że panowie połączą jeszcze siły i pozwolą tego geniuszu zasmakować.

Autor recenzji: Jan Bliźniak
  • 1. The Young Person’s Guide to the Orchestra, Op. 34: Themes A-F – Benjamin Britten, Henry Purcell
  • 2. Camp Ivanhoe Cadence Medley – Peter Jarvis and His Drum Corps
  • 3. Simple Symphony, Op.4 - 2. Playful Pizzicato – Benjamin Britten
  • 4. Kaw-Liga – Hank Williams
  • 5. Noye’s Fludde, Op.59 - Noye, Noye, Take Thou Thy Company – Benjamin Britten
  • 6. The Heroic Weather-Conditions of the Universe, Part 1: A Veiled Mist
  • 7. The Heroic Weather-Conditions of the Universe, Part 2: Smoke/Fire
  • 8. The Heroic Weather-Conditions of the Universe, Part 3: The Salt Air
  • 9. A Midsummer Night’s Dream, Act 2 - "On the Ground, Sleep Sound" – Benjamin Britten
  • 10. Long Gone Lonesome Blues – Hank Williams
  • 11. Le Carnaval des Animaux: "Volière" – Camille Saint-Saëns
  • 12. Le Temps de l`Amour – Françoise Hardy
  • 13. An die Musik – Franz Schubert
  • 14. Ramblin’ Man – Hank Williams
  • 15. Songs from "Friday Afternoons", Op.7 - Old Abram Brown – Benjamin Britten
  • 16. The Heroic Weather-Conditions of the Universe Parts 4-6: Thunder, Lightning and Rain
  • 17. Noye’s Fludde, Op.59 - The Spacious Firmament on High – Benjamin Britten
  • 18. Noye’s Fludde, Op.59 - Noye, Take Thy Wife Anone – Benjamin Britten
  • 19. The Young Person’s Guide to the Orchestra, Op. 34 Fugue: Allegro Motto – Benjamin Britten, Henry Purcell
  • 20. Songs from "Friday Afternoons", Op.7 - Cuckoo! – Benjamin Britten
  • 21. The Heroic Weather-Conditions of the Universe, Part 7: After The Storm
4
Sending
Ocena czytelników:
0 (0 głosów)

1 komentarz

  1. Mefisto

    Dobra recka i w zasadzie pełna zgoda – świetna to ścieżka dźwiękowa, choć możliwa do docenienia dopiero po seansie, gdyż bez znajomości filmu sprawia właśnie takie lekko chaotyczne wrażenie, słabo strawnego misz-maszu.

    Odpowiedz

Wyślij komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

All Quiet On the Western Front

All Quiet On the Western Front

Na Zachodzie bez zmian   Wojna, wojna nigdy się nie zmienia... Powstało i nadal powstaje wiele filmów o wojnie lub z wojną w tle. Bardziej lub mniej z nich wynika, że wojna nigdy nie przynosi niczego dobrego. Chyba, że dla kogoś dobra jest śmierć, zniszczenie...

Book of Boba Fett, The

Book of Boba Fett, The

Księga Boby Fetta   Rozszerzania uniwersum Gwiezdnych wojen na małym ekranie ciąg dalszy. Po sukcesie „Mandalorianina” część odpowiedzialnej za niego ekipy (scenarzysta Jon Favreau oraz reżyserzy Dave Filoni i Robert Rodriguez – cała trójka jako producenci) i...

Home Before Dark: Season 1

Home Before Dark: Season 1

Powoli Apple TV+ zaczyna dorównywać innym platformom streamingowym, choć nie realizuje aż tylu tytułów co Netflix czy Prime Video. Na pewno jednym z wartych uwagi jest „Home Before Dark” – kryminalna historia dziennikarskiego śledztwa Hildy Lisko, która z rodziną...