Last Tango in Paris
Kompozytor: Gato Barbieri
Rok produkcji: 1998
Wytwórnia: Rykodisc
Czas trwania: 61:48 min.

Ocena redakcji:

 

W 1971 roku nakręcono we Włoszech głośne „Ostatnie tango w Paryżu”. Historia erotycznego związku wdowca w średnim wieku (Marlon Brando) z młodą, wchodzącą w dorosłość dziewczyną (Maria Schneider) wywołała skandal obyczajowy. Przez to wielu widzów nie dostrzegło drugiego dna opowieści o bólu egzystencjalnym, świetnej reżyserii oraz wybitnego aktorstwa i ciekawej ścieżki dźwiękowej.

 

Początkowo Bertolucci wraz z producentem, Alberto Grimaldim chcieli zatrudnić Astora Piazzolę, który nawet wysłał im próbki swojej muzyki. Ostatecznie jednak Włoch postawił na saksofonistę Gato Barberiego, dla którego jest to największe i najsłynniejsze dokonanie, zaś tytułowe tango to jego najbardziej ceniony utwór w muzyce filmowej. Spokojne i pięknie grające smyczki w tle, którym przewodzi akordeon i towarzyszy kontrabas z fortepianem. W połowie dołącza do tej grupy saksofon – bardziej agresywny, buduje erotyczną atmosferę. Motyw ten jest niejako sercem całej kompozycji i pojawia się w jej przekroju kilkukrotnie, najbardziej widowiskowo wypadając w „Jazz Waltz”.

 

Stylistycznie twórczość Barberiego orbituje właśnie w okolicach jazzu, gdzie poza sekcją smyczkową i okazyjnie przewijającym sie akordeonem bardzo ważny jest tzw. kwartet jazzowy. Dokładnie tak działa zmysłowe „Jeanne”, opisujące główną bohaterkę, jej młodość, seksapil. Łagodny fortepian, rytmiczny kontrabas oraz kolejna solówka Argentyńczyka na saksofonie potrafią uwieść i oczarować. Nie brakuje też oczywiście ponętnego tanga („Girl in Black”), w którym faluje fortepian; czy wyciszonej, delikatnej, okraszonej egzotyką „Ballad”, będącej wariacją tematu przewodniego.

 

Nie mogło również zabraknąć bardziej dramatycznych momentów. Takie na pewno jest „Fake Ophelia” z poruszającymi smyczkami, fletem oraz tajemniczymi, przykuwającymi uwagę eksperymentami brzmieniowymi. Albo bardziej melancholijne „It's Over”, czy frywolne „Pictures in The Rain” – także oparte o dźwięk fletu, acz ze zdecydowanie mocniejszym finałem.

 

   

 

Na sam koniec jednak wydawca postanowił zaszaleć i dorzucił w postaci bonusa suitę rozbitą na 29 części (!!!). Nie byłoby to samo w sobie straszne, gdyby nie fakt, ze z reguły są to utwory trwające poniżej minuty, zatem większość znich kończy się jeszcze zanim zdąży na dobre się rozkręcić. Jedynie zmienność nastrojów i tempa może być pewnego rodzaju atrakcją.

 

Sama praca przyniosła Barberiemu nagrodę Grammy za najlepszą kompozycję instrumentalną, nieśmiertelność i otworzyła furtkę do pracy przy innych filmach. O dziwo jest to muzyka, która prezentuje się ciekawiej poza kontekstem filmowym.

Autor recenzji: Radosław Ostrowski
  • 1. Last Tango in Paris: Tango
  • 2. Jeanne
  • 3. Girl In Black: Tango (Para mi negra)
  • 4. Last Tango in Paris: Ballad
  • 5. Fake Ophelia
  • 6. Picture in the Rain
  • 7. Return: Tango (La vuelta)
  • 8. It's Over
  • 9. Goodbye (Un Largo Adios)
  • 10. Why Did She Choose You?
  • 11. Last Tango in Paris: Jazz Waltz
  • 12. Last Tango in Paris: Suite Part 1
  • 13. Last Tango in Paris: Suite Part 2
  • 14. Last Tango in Paris: Suite Part 3
  • 15. Last Tango in Paris: Suite Part 4
  • 16. Last Tango in Paris: Suite Part 5
  • 17. Last Tango in Paris: Suite Part 6
  • 18. Last Tango in Paris: Suite Part 7
  • 19. Last Tango in Paris: Suite Part 8
  • 20. Last Tango in Paris: Suite Part 9
  • 21. Last Tango in Paris: Suite Part 10
  • 22. Last Tango in Paris: Suite Part 11
  • 23. Last Tango in Paris: Suite Part 12
  • 24. Last Tango in Paris: Suite Part 13
  • 25. Last Tango in Paris: Suite Part 14
  • 26. Last Tango in Paris: Suite Part 15
  • 27. Last Tango in Paris: Suite Part 16
  • 28. Last Tango in Paris: Suite Part 17
  • 29. Last Tango in Paris: Suite Part 18
  • 30. Last Tango in Paris: Suite Part 19
  • 31. Last Tango in Paris: Suite Part 20
  • 32. Last Tango in Paris: Suite Part 21
  • 33. Last Tango in Paris: Suite Part 22
  • 34. Last Tango in Paris: Suite Part 23
  • 35. Last Tango in Paris: Suite Part 24
  • 36. Last Tango in Paris: Suite Part 25
  • 37. Last Tango in Paris: Suite Part 26
  • 38. Last Tango in Paris: Suite Part 27
  • 39. Last Tango in Paris: Suite Part 28
  • 40. Last Tango in Paris: Suite Part 29
4
Sending
Ocena czytelników:
4 (2 głosów)

0 komentarzy

Wyślij komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

„Anna” i wampir

„Anna” i wampir

„Wampir z Zagłębia” – to jedna z najgłośniejszych spraw kryminalnych PRL-u lat 70. Niby schwytano sprawcę i skazano go na śmierć, ale po wielu latach pojawiły się wątpliwości, co pokazały publikowane później reportaże czy nakręcony w 2016 roku film „Jestem mordercą”....

Bullitt

Bullitt

There are bad cops and there are good cops – and then there’s Bullitt Ten tagline mówi chyba wszystko o klasyce kina policyjnego przełomu lat 60. i 70. Film Petera Yatesa opowiada o poruczniku policji z San Francisco (legendarny Steve McQueen), który ma zadanie...

Halston

Halston

Roy Halston – zapomniany, choć jeden z ważniejszych projektantów mody lat 70. i 80. Człowiek niemal cały czas lawirujący między sztuką a komercją, został przypomniany w 2021 roku dzięki miniserialowi Netflixa od Ryana Murphy’ego. Choć doceniono magnetyzującą rolę...