Grace of Monaco
Kompozytor: Christopher Gunning, Guillaume Roussel
Rok produkcji: 2014
Wytwórnia: Hamburger Records
Czas trwania: 56:40 min.

Ocena redakcji:

 

Jest szczególnie przykre, gdy bardzo oczekiwany film okazuje się gigantyczną porażką. „Grace. Księżna Monako” stanowi niestety właśnie taki przypadek. Doprawdy niewiele jego elementów zasługuje na pochwałę. Dobra jest Nicole Kidman w roli tytułowej, zdecydowanie ładnie wypadają śródziemnomorskie pejzaże, złego słowa nie można też powiedzieć o ścieżce dźwiękowej.

 

Odpowiedzialność za nią ponoszą dwaj kompozytorzy – dopiero budujący swoją pozycję w świecie muzyki filmowej Guillaume Roussel oraz weteran Christopher Gunning, który w pamięci fanów gatunku zapisał się jako ten, który wydarł nagrodę BAFTA „Pokucie” Dario Marianelliego oraz twórca znakomitego głównego tematu do telewizyjnego serialu „Poirot”.

 

Większa rola przypadła zdecydowanie drugiemu z nich. Roussel napisał znacznie mniej utworów. Najważniejszym z nich jest otwierający ścieżkę dźwiękową „Grace of Monaco Main Title”, który wprowadza bardzo udany, liryczny temat na fortepian. Ma on w sobie słodką melancholię, naturalną elegancję i niewątpliwie stanowi jeden z najlepszych kawałków na płycie. Pozostałe utwory Roussela cechuje większa ilustracyjność, ale nie można odmówic im klasy i wdzięku, nawet jeśli operują kompozytorskimi kliszami, jak wielobarwny „Hitch”.

 

Gunning bierze zaś na barki lwią część filmu, stąd – chociaż na płycie znajduje się niespełna 20 minut jego muzyki – prezentuje materiał bardziej różnorodny i bogatszy. Anglik również proponuje wyrazisty motyw, ale ma on zdecydowanie bardziej pogodny charakter. Ciepły, jasny temat na smyczki z towarzyszeniem ornamentyki instrumentów dętych drewnianych mocno zaznacza się w filmie i sprawia sporo przyjemności także poza nim („Grace Being Trained”).

 

W przeciwieństwie do płynącego łagodnie Roussela, Gunning tworzy na ogół utwory bardziej zwarte, zrytmizowane, trochę w stylu Alexandre'a Desplata. Nie są one szczególnie oryginalne, ale za to momentami błyskotliwe i pomysłowe. Świetnie sprawdzają się eteryczne chórki w tajemniczym „Grace Riding”, wyśmienicie stopniują napięcie gęste partie smyczków, by potem pięknie wybuchnąć w temat główny („Committee Meeting/And Grace Goes to Paris!”). W ogóle Gunning z wielkim wyczuciem operuje orkiestrą, z prawdziwą przyjemnością słucha się, jak współgrają ze sobą kolejne partie instrumentów i jak płynnie następuje przeobrażanie się tematów.

 

Najmniej typowym utworem Gunninga jest „Grace's Speech” o rozwlekłej strukturze i pozornej bezcelowości przepływającej melodii. Daje tu o sobie znać czerpanie raczej z muzyki poważnej, niż filmowej. Klasyki jest zresztą na płycie dość dużo. Koresponduje ona bardzo dobrze z oryginalnym materiałem i zdecydowanie współdecyduje o charakterze krążka. Dodaje mu swoistej, dworskiej szykowności, której muzyka filmowa sama w sobie nigdy do końca nie zapewni.

 

Zasadniczą wadą „Grace” jest spora liczba utworów z różnych względów pozbawionych charakteru. Dzieje się tak i z powodu ich ilustracyjności, i nikłej jednak oryginalności. Muzyki słucha się przyjemnie, ale bez większych emocji. Dodatkowym kłopotem może być spore poszatkowanie oryginalnej ścieżki dźwiękowej. Tym niemniej krążek ułożony jest całkiem nieźle i chociaż w trakcie słuchania można parę razy ziewnąć, ani razu nie pojawia się zniecierpliwienie, którego efektem byłaby chęć wyłączenia odtwarzacza.

 

Wszelkiej maści miłośnicy klasycznej elegancji w muzyce filmowej znajdą w „Grace” coś dla siebie. Nawet rozczarowani samym obrazem z pewnością wychwycili zaś w trakcie seansu tematy Roussela i Gunninga. Trzeba bowiem przyznać, iż muzyka zaznacza się w filmie mocno i pozostawia bardzo pozytywne wrażenie. Kilku utworów warto też posłuchać bez obciążenia słabego filmu. Trzymają poziom. 

Autor recenzji: Jan Bliźniak
  • 1. Grace of Monaco Main Title – Guillaume Roussel
  • 2. Alarmed by the Press
  • 3. Grace Being Trained
  • 4. O Mio Babbino Caro/Gianni Schicchi – Giacomo Puccini
  • 5. Committee Meeting/And Grace Goes to Paris!
  • 6. Gymnopedie No. 3 – Erik Satie
  • 7. Grace Riding
  • 8. Grace Practising
  • 9. European Summit
  • 10. Collation – Guillaume Roussel
  • 11. La Wally Ebben?…Ne Andro Lontana – Aldredo Catalini
  • 12. Night – Guillaume Roussel
  • 13. Hitch – Guillaume Roussel
  • 14. Valse triste, Op. 44 – Jean Sibelius
  • 15. Rainier Lashes out, and Grace Seeks Tucker’s Advice
  • 16. Grace Drives to Tucker
  • 17. Border Control/Fernandez with Rainier
  • 18. Grace in Paris and De Gaulle’s Deliberations
  • 19. Ancient Monaco
  • 20. Grace’s Speech
  • 21. Miserere – Trinity College Choir
  • 22. Time Flows Like Tears – Fox
3
Sending
Ocena czytelników:
0 (0 głosów)

1 komentarz

  1. Mefisto

    Filmu nie znaju, ale muzyka to niezły misz-masz i ogólnie średniak. Naciągane trzy.

    Odpowiedz

Wyślij komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

All Quiet On the Western Front

All Quiet On the Western Front

Na Zachodzie bez zmian   Wojna, wojna nigdy się nie zmienia... Powstało i nadal powstaje wiele filmów o wojnie lub z wojną w tle. Bardziej lub mniej z nich wynika, że wojna nigdy nie przynosi niczego dobrego. Chyba, że dla kogoś dobra jest śmierć, zniszczenie...

Book of Boba Fett, The

Book of Boba Fett, The

Księga Boby Fetta   Rozszerzania uniwersum Gwiezdnych wojen na małym ekranie ciąg dalszy. Po sukcesie „Mandalorianina” część odpowiedzialnej za niego ekipy (scenarzysta Jon Favreau oraz reżyserzy Dave Filoni i Robert Rodriguez – cała trójka jako producenci) i...

Home Before Dark: Season 1

Home Before Dark: Season 1

Powoli Apple TV+ zaczyna dorównywać innym platformom streamingowym, choć nie realizuje aż tylu tytułów co Netflix czy Prime Video. Na pewno jednym z wartych uwagi jest „Home Before Dark” – kryminalna historia dziennikarskiego śledztwa Hildy Lisko, która z rodziną...