Free State of Jones
Kompozytor: Nicholas Britell
Rok produkcji: 2016
Wytwórnia: Masterworks Broadway
Czas trwania: 34:38 min.

Ocena redakcji:

 

Wojna secesyjna jest dla Amerykanów równie ważnym i doniosłym wydarzeniem, jak dla nas odzyskanie niepodległości. Podczas niej zdarzały się dość zaskakujące rzeczy, jak losy Newtona Knighta – żołnierza Armii Konfederackiej, który zdezerterował z wojska i pod wpływem dramatycznych wydarzeń, stworzył oddział buntowników przeciwko Południu. Do tej grupy dołączyli zarówno biali ludzie, jak i czarnoskórzy niewolnicy, co po wojnie miało istotny wpływ. I tą historię postanowił opowiedzieć Gary Ross w filmie „Rebeliant”, który przeszedł praktycznie bez echa, mimo mocnej obsady, z Matthew McConaugheyem w roli głównej. Troszkę szkoda, bo to kawał solidnego kina z ciekawą fabułą.

 

Tak samo niewielu słyszało o ścieżce dźwiękowej tego filmu. Reżyser znany głównie ze współpracy z Jamesem Newtonem Howardem („Igrzyska śmierci”) oraz Randym Newmanem („Miasteczko Pleasantville”), tym razem sięgnął po powoli przebijającego się do pierwszej ligi Nicholasa Britella. Maestro był wtedy opromieniony sukcesem „Big Short”, ale tym razem musiał wejść w troszkę inne rewiry niż zwykle.

 

Sama muzyka jest bardzo minimalistyczna i oszczędna, ale zrobiona w duchu klasycznej Americany. Stąd też obecność trąbki, która nadaje całości wręcz elegijnego charakteru, pojawiając się podczas bardzo ponurych wydarzeń (krótkie „Battle of Corinth”, „They Took Everything”), oraz udział bardzo małego zespołu. Poza trąbką, mamy tutaj gitarę akustyczną, skrzypce, perkusję i wiolonczelę. Samo brzmienie wydaje się wypadkową między tradycją Americany, a pracami Nicka Cave’a i Warrena Ellisa.

 

Nawet w tych pozornie wyciszonych fragmentach, czuć taki podskórny niepokój i mrok, jak w „Taking Daniel Home”, gdzie smyczki z gitarą prowadzą ze sobą dialog pod koniec. Podobnie nieprzyjazne jest „Piney Woods Swamp”, choć prezentuje się najmocniej. Przestrzenna gitara, frapujący saksofon w tle są przełamywane w środku dynamiczną perkusją. Takich sztuczek maestro zna więcej, dając troszkę przestrzeni fortepianowi („Finding Home”), mandolinie (niemal folkowe „Perfect Charity”), marszowej perkusji („Resistance”) czy lekko westernowej gitarze („July 1863 / Lolayty Oath”). W tych miejscach Britell niejako dodaje do pieca, tworząc bardzo wyraziste tematy.

 

Nie oznacza to jednak, że wszystko wchodzi jak masło. Musi pojawić się kilka fragmentów tła, jak pełny perkusyjnych popisów i trzasków „The Letter”, rozciągniętych trąbek i skrzypiec „Let There Be Light” czy bardzo chropowate „Hanging the Deserters”. Jest też parę krótkich utworów, które dominując końcówkę albumu nie mają szansy wybrzmieć („Reconstruction” czy „Postlude”), więc zapomina się o nich już po usłyszeniu.

 

Wydanie jest jak najbardziej w porządku i zdaje się zawierać całą napisaną przez Amerykanina ilustrację. Płytę zaś wieńczy poruszająca pieśń „I’m Crying”, która jeszcze bardziej łapie za serce. Choć Britell pozornie wydaje się być niemal kopistą stylu Nicka Cave’a, a i sama muzyka jest bardzo melancholijna, wręcz mroczna, to warto dać jej szansę, bo idzie lekko pod prąd. Daję ostatecznie 3,5 nutki tej pracy.

Autor recenzji: Radosław Ostrowski
  • 1. Battle of Corinth
  • 2. Taking Daniel Home
  • 3. They Took Everything
  • 4. Piney Woods Swamp
  • 5. Finding Home
  • 6. July 1863 / Loyalty Oath
  • 7. Perfect Charity
  • 8. Resistance
  • 9. The Letter
  • 10. Let There Be Light
  • 11. Hanging the Deserters
  • 12. Killing the Colonel
  • 13. The Free State of Jones
  • 14. Reconstruction
  • 15. Voter Suppression
  • 16. John Madison Knight
  • 17. Postlude
  • 18. I’m Crying – Lucinda Williams
3
Sending
Ocena czytelników:
3 (2 głosów)

0 komentarzy

Wyślij komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

People Meet and Sweet Music Fills the Heart

People Meet and Sweet Music Fills the Heart

Ludzie spotykają się i miła muzyka rodzi się w sercach Krzysztof Komeda – kompozytor, o którym niby wiemy dużo, ale tak naprawdę nie wiemy nic. Najbardziej znane są jego dzieła jazzowe oraz kooperacja z Romanem Polańskim, jednak to tylko wycinek większej całości. O...

All Quiet On the Western Front

All Quiet On the Western Front

Na Zachodzie bez zmian   Wojna, wojna nigdy się nie zmienia... Powstało i nadal powstaje wiele filmów o wojnie lub z wojną w tle. Bardziej lub mniej z nich wynika, że wojna nigdy nie przynosi niczego dobrego. Chyba, że dla kogoś dobra jest śmierć, zniszczenie...

Book of Boba Fett, The

Book of Boba Fett, The

Księga Boby Fetta   Rozszerzania uniwersum Gwiezdnych wojen na małym ekranie ciąg dalszy. Po sukcesie „Mandalorianina” część odpowiedzialnej za niego ekipy (scenarzysta Jon Favreau oraz reżyserzy Dave Filoni i Robert Rodriguez – cała trójka jako producenci) i...