Enemy at the Gates
Kompozytor: James Horner
Rok produkcji: 2001
Wytwórnia: Sony Classical
Czas trwania: 76:31 min.

Ocena redakcji:

"Wróg u bram" to jeden z głośniejszych obrazów 2001 roku. Mówiło się, że poziomem dorównuje takim tytułom jak "Cienka czerwona linia", czy "Szeregowiec Ryan". Najdroższa europejska produkcja – budżet wyniósł ponad 70 milionów dolarów. Historia pojedynku dwóch snajperów, w tle II Wojna Światowa i Staliningrad podczas najazdu Niemców. A wszystko to oparte na faktach. W obsadzie największe gwiazdy podbijające Hollywood od dawna (Harris, Law, Weisch, Hoskins, Fiennes), a reżyserował znany francuski twórca, Jean-Jacques Annaud. Do takiej produkcji muzykę musiał napisać niezwykły kompozytor.

horner-6924533-1590000933Jamesowi Hornerowi nie można odmówić złotej przeszłości. W latach jego świetności, gdy pisał partytury do takich filmów jak "Willow", "Titanic", "Braveheart", czy "Aliens" mówiono, że oto jest godny następca mistrza Johna Williamsa, czy Jerry'ego Goldsmitha. Niestety druga połowa lat 90' pokazała, że Horner to straszliwie leniwy człowiek. Każda jego następna praca była niemal powtórką z jego twórczości, kopiował własne tematy z poprzednich soundtracków, gorzej – brał pełnymi garściami z dzieł innych kompozytorów! Trudno więc się dziwić, że perspektywa muzyki do tak ciekawego filmu autorstwa Hornera tak bardzo oburzała kinomanów. Czy obawy były słuszne? I tak i nie. Tak, bo niestety "Wróg u bram" w wykonaniu tego kompozytora to niemal składanka jego najlepszych motywów z gościnnymi zapożyczeniami między innymi z "Listy "Schindlera". Nie, bo ta kompilacja sama w sobie… nie jest taka zła. Jeśli przesłucha ją laik, ktoś nie zaznajomiony z twórczością Amerykanina, uzna płytę za całkiem dobrą. Ja się do takich jednak nie zaliczam…

Album otwiera ponad piętnastominutowy popis orkiestry, a od szóstej minuty fenomenalnych chórów – "River Crossing to Stalingrad" – ilustrujący niezwykle dramatyczną przeprawę przez rzekę Wołgę. Wszechobecny krzyk ludzi, dowódcy nie wahający się zastrzelić każdego, kto ośmieli się uciekać, rozpryski wody od wybuchów. Wspaniale zrealizowana scena w filmie nie odbiegająca klasą od lądowania w Normandii w "Szeregowcu Ryanie", a wszystko to przy akompaniamencie utworu obiecującego dalsze niezwykłe przeżycia. "River Crossing to Stalingrad" zawiera większość motywów, które przyjdzie wam usłyszeć w dalszej części wydania. Ta suita jest też najlepszą częścią "Wroga u bram", obiecuje bowiem znacznie więcej, niż Horner jest wstanie dalej zaserwować. Od drugiego utworu oczekiwałem tematu przewodniego, czyli w uproszczeniu melodii, która od tej pory zawsze będzie kojarzyć mi się z filmem Annauda. Tak się jednak nie stało, "The Hunter Becomes The Hunted" to początek tematycznej katastrofy. Horner bez wstydu bierze ze wszystkiego, co do tej pory osiągnął. Wspomniane wyżej tytuły z filmografii kompozytora (nostalgiczny motyw przewodni z "Braveheart", czy charakterystyczne brzmienia bębenków przywodzące na myśl "Aliens") plus jeszcze "Wichry namiętności" i twórczość Johna Williamsa z "Listą Schindlera" na czele. Co wytrawniejsze ucho usłyszy jeszcze odniesienia do "Apollo 13" i "Chwały".

Rzadko się zdarza by na rynek wypuszczono ponad godzinny soundtrack. Z reguły wydawnictwa dopuszczają się bezczelnego okrajania często kilkugodzinnego materiału muzycznego do 40-minutowych płyt. Parszywy los zrządził, że wydanie "Wroga u bram" trwa aż 75 minut. Nie ma tu motywu przewodniego – Horner uznał, że takowy nie jest potrzebny – a brak ciekawszej, przyciągającej ucho nuty to straszliwa zbrodnia. Ta godzina i piętnaście minut upływa bardzo powoli, brutalnie uderzając nieznośnym brakiem oryginalności. Nie ma utworu, w którym Horner zrezygnowałby z instrumentów perkusyjnych, które notabene wybijają nieustannie ten sam rytm, nie mówiąc już o tym, że prawie każda z dwunastu pozycji na płycie rozpoczyna się niemal identycznie ("Vassili's Fame Spreads", "River Crossing to Stalingrad", "Dream" itd…)! Jedyne, co przykuwa większą uwagę to chóry. Wspaniały, męski, rosyjski chór pełen siły i mocy, której jednak nie udaje się wybić poza standardy wyznaczone przez Basila Poledourisa w "Polowaniu na czerwony październik". Gdyby Horner nieco rozszerzył ich zastosowanie nie ograniczając się do krótkich wstawek… Aż strach pomyśleć, że to dzieło takiej rangi kompozytora.

 

wrog_u_bram_2-5757973-1590001009wrog_u_bram_3-2077671-1590001010wrog_u_bram_4-8366742-1590001011


Pisząc recenzję muszę odłożyć na bok fakt, że partytura ta może być pierwszym spotkaniem z muzyką filmową i stylem Jamesa Hornera. Odsłuchałem płytę kilka razy, nie odnajduję w niej oryginalności, a jedynie zapożyczenia, kopiowanie, powtarzanie. Odnoszę wrażenie, że talent tego artysty przepadł bezpowrotnie. Szczerze się dziwię, że reżyser nie odrzucił muzyki i nie szukał zastępcy. A może jest on właśnie takim laikiem, który zachwycił się mnogością melodii? Śmiem wątpić. 

Autor recenzji: Jakub Kośla
  • 1. The River Crossing To Stalingrad
  • 2. The Hunter Becomes The Hunted
  • 3. Vassili's Fame Spreads
  • 4. Koulikov
  • 5. The Dream
  • 6. Bitter News
  • 7. The Tractor Factory
  • 8. A Sniper's War
  • 9. Sacha's Risk
  • 10. Betrayal
  • 11. Danilov's Confession
  • 12. Tania (End Credits)
2
Sending
Ocena czytelników:
2 (2 głosów)

0 komentarzy

Wyślij komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

People Meet and Sweet Music Fills the Heart

People Meet and Sweet Music Fills the Heart

Ludzie spotykają się i miła muzyka rodzi się w sercach Krzysztof Komeda – kompozytor, o którym niby wiemy dużo, ale tak naprawdę nie wiemy nic. Najbardziej znane są jego dzieła jazzowe oraz kooperacja z Romanem Polańskim, jednak to tylko wycinek większej całości. O...

All Quiet On the Western Front

All Quiet On the Western Front

Na Zachodzie bez zmian   Wojna, wojna nigdy się nie zmienia... Powstało i nadal powstaje wiele filmów o wojnie lub z wojną w tle. Bardziej lub mniej z nich wynika, że wojna nigdy nie przynosi niczego dobrego. Chyba, że dla kogoś dobra jest śmierć, zniszczenie...

Book of Boba Fett, The

Book of Boba Fett, The

Księga Boby Fetta   Rozszerzania uniwersum Gwiezdnych wojen na małym ekranie ciąg dalszy. Po sukcesie „Mandalorianina” część odpowiedzialnej za niego ekipy (scenarzysta Jon Favreau oraz reżyserzy Dave Filoni i Robert Rodriguez – cała trójka jako producenci) i...