Twin Peaks: Fire Walk with Me
Kompozytor: Angelo Badalamenti
Rok produkcji: 1992
Wytwórnia: Warner Bros.
Czas trwania: 56:10 min.

Ocena redakcji:

Miasteczko Twin Peaks: Ogniu, krocz za mną

 

Serial „Miasteczko Twin Peaks” był wielkim sukcesem, mimo że po drugiej serii został anulowany. Z tego powodu, czujący niedosyt David Lynch postanowił nakręcić pełnometrażowy prequel. „Ogniu, krocz za mną” opowiada o ostatnich dniach życia Laury Palmer. Mimo powrotu do miejsca oraz niemal kompletnej obsady z serialu, film został bardzo chłodno przyjęty zarówno przez fanów, jak i krytykę. Uznany za niepotrzebny i zbędny, pozostaje dziełem utrzymanym w stylistyce typowej dla Lyncha – także pod względem muzycznym.

Autorem muzyki jest – a jakże by inaczej – Angelo Badalamenti. Jak zawsze jest to kompozycja kapitalnie sprawdzająca się na ekranie, a album (wyprodukowany przez niego i Lyncha) jest jedynie zbiorem najważniejszych motywów i nie zawiera kompletnej muzyki.

Początek płyty to mroczna elektronika połączona z jazzowym entouragem. Wybija się melancholijna trąbka, specyficzna dla kryminału, zapowiadająca zło i zbrodnię (na ekranie widać wtedy zaśnieżony obraz z telewizora). Jazz pojawia się także w bardziej lirycznym „The Pine Float”, sprawiającym wrażenie improwizowanego utworu z intrygującym saksofonem oraz wibrafonem. W połowie dochodzi do głosu perkusja i zmienia tempo. Kompletnym przeciwieństwem jest piosenka „Sycamore Trees”, gdzie delikatny wokal Jimmy’ego Scotta kontrastuje z posępnym tłem (fortepian, niepokojące smyczki, kontrabas i saksofon). Długie „Don’t Do Anything (I Wouldn’t Do)” jest natomiast bardzo liryczne (znów błyszczą wibrafon, kontrabas, fortepian).

Zmianę przynosi „A Real Indication”. Najpierw dziwaczna elektronika i jazzowa perkusja zdają się zapowiadać powrót do normalności. Wtedy pokrętne skrzypce, bas oraz fortepian z gitarą elektryczną robią za intrygujące tło dla wokalu samego maestro, który swoim obojętnym głosem opowiada o obsesji wobec dziewczyny. Kontrastem jest kolejny utwór – delikatne i melancholijne „Questions In a World of Blue”, gdzie Julee Cruise śpiewa z kolei o utraconej miłości (scena w barze). Mocno psychodeliczne jest „The Pink Room”, ilustrujące orgię w barze Jacquesa Renaulta. Brudna gra gitary oraz skrzypiec tworzy osobliwy klimat zepsucia i zgnilizny. Równie niepokojące jest krótkie „The Black Dog Runs at Night” z pulsującym basem oraz wyciszonym głosem kompozytora.

Końcówka albumu to już małe perełki. „The Best Friends” jest lekko melancholijne i liryczne (ładny fortepian), tajemnicze „Moving Through Time” buduje posępną atmosferę dźwiękami wibrafonu oraz skrzypiec, które podkreślają stan psychiczny Laury. Pod koniec dostajemy także suitę z czterech tematów: nostalgiczne, rock’n’rollowe „Girl Talk”, poetyckie „Birds in Hell” na fortepian oraz znane z serialu motywy Laury Palmer (krótki fragment na klawiszach) i „Falling”. Zaś krążek wieńczy wielce romantyczne i jednocześnie smutne „The Voices of Love”, które trafnie podsumowuje także ostatnią scenę filmu.

Tak, jak to miało miejsce na małym ekranie, tak i na dużym muzyka jest niesamowicie poruszająca i pełna emocji. Idealnie współgrając z obrazem, buduje aurę tajemnicy, miłości i smutku. Badalamenti ponownie nie zawiódł i potwierdził swą klasę. Wraz z serialowymi soundtrackami jest to płyta obowiązkowa nie tylko dla fanów twórczości Lyncha, ale też dla poszukiwaczy dobrej muzyki filmowej.

Autor recenzji: Radosław Ostrowski
  • 1. Theme from Twin Peaks: Fire Walk with Me
  • 2. The Pine Float
  • 3. Sycamore Trees – Jimmy Scott
  • 4. Don’t Do Anything (I Wouldn’t Do)
  • 5. A Real Indication
  • 6. Questions in a World of Blue – Julee Cruise
  • 7. The Pink Room
  • 8. The Black Dogs Runs at Night
  • 9. Best Friends
  • 10. Moving Through Time
  • 11. Montage from Twin Peaks (Girl Talk / Birds in Hell / Laura Palmer’s Theme / Falling)
  • 12. The Voice of Love
5
Sending
Ocena czytelników:
5 (2 głosów)

0 komentarzy

Wyślij komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

People Meet and Sweet Music Fills the Heart

People Meet and Sweet Music Fills the Heart

Ludzie spotykają się i miła muzyka rodzi się w sercach Krzysztof Komeda – kompozytor, o którym niby wiemy dużo, ale tak naprawdę nie wiemy nic. Najbardziej znane są jego dzieła jazzowe oraz kooperacja z Romanem Polańskim, jednak to tylko wycinek większej całości. O...

All Quiet On the Western Front

All Quiet On the Western Front

Na Zachodzie bez zmian   Wojna, wojna nigdy się nie zmienia... Powstało i nadal powstaje wiele filmów o wojnie lub z wojną w tle. Bardziej lub mniej z nich wynika, że wojna nigdy nie przynosi niczego dobrego. Chyba, że dla kogoś dobra jest śmierć, zniszczenie...

Book of Boba Fett, The

Book of Boba Fett, The

Księga Boby Fetta   Rozszerzania uniwersum Gwiezdnych wojen na małym ekranie ciąg dalszy. Po sukcesie „Mandalorianina” część odpowiedzialnej za niego ekipy (scenarzysta Jon Favreau oraz reżyserzy Dave Filoni i Robert Rodriguez – cała trójka jako producenci) i...