Pete’s Dragon
Kompozytor: Daniel Hart, różni wykonawcy
Rok produkcji: 2016
Wytwórnia: Walt Disney Records
Czas trwania: 75:29 min.

Ocena redakcji:

 

Wierzycie w smoki? Takie gady, co zieją ogniem, latają i mają duże ogony? Gatunek tych zwierząt jest na wymarciu, więc nie pozostało ich zbyt wiele, gdyż wieki temu były tępione albo przez Wikingów („Jak wytresować smoka”) lub sprawnych smokobójców („Ostatni smok”). Jeśli jednak spotkacie najodważniejszego chłopca, jakiego nie znałem do tej pory, może was do niego zaprowadzi. Tak jak Pete – bohater „Mojego przyjaciela smoka”, remake’u produkcji Disneya z 1977 roku. Produkcji, która niby nie serwuje nic odkrywczego, ale zrobiona została z sercem i fantazją.

 

Najbardziej zaskakującym elementem tego filmu (poza ślicznym smokiem) jest oprawa muzyczna. Od samego początku reżyser, Dick Lowery, postawił na swojego dotychczasowego współpracownika, Daniela Harta. Producenci początkowo chcieli natomiast wynająć samego Władcę Oscarów ze Śródziemia – Howarda Shore’a. Reżyser jednak uparł się i ostatecznie mistrz został zgła… zastąpiony.

 

Zarówno Hart, jak i Lowery do tej pory orbitowali w kierunku kina niezależnego, więc dla obydwu panów była to szansa wykazania się przy mainstreamowym tytule. Na szczęście nie zmarnowali tej okazji. Maestro zatrudnił dużą orkiestrę (97 osób) i choć pozornie nie stworzył niczego nowego, to był w stanie dać od siebie tyle serca oraz emocji, że trudno przejść obok jego muzyki obojętnie. To praca w starym, dobrym stylu, pełna bogactwa tematycznego i brzmieniowego, gdzie czuć siłę orkiestry oraz chóru.

 

daniel_hart-1119431-1590001647Zanim jednak poznamy dzieło Teksańczyka, dostajemy bardo fajny zestaw piosenek. Na początek folkowe „The Dragon Song”, czyli pieśń opisującą drogę do znalezienia smoka. Przebój ten pojawia się także na końcu wydawnictwa, w lekko zmienionej aranżacji, stając się klamrą spajającą cały soundtrack. W tym pięknym zestawie mamy jeszcze mieszającą elektronikę z klasycznym brzmieniem skrzypaczkę Lindsey Stirling, nieśmiertelnego Leonarda Cohena, skocznych The Lumineers oraz, dość nieoczywistą jak na ten zbiór, wokalistkę St. Vincent. Wydawać może się, że ten miks folkowych piosenek rodem z kina indie, nie pasuje do wielkobudżetowego widowiska. Ale jest wręcz przeciwnie.

 

Podstawą historii jest przyjaźń między chłopcem a smokiem, która ma bardzo ciekawy motyw. Pojawia się on dopiero w drugim utworze score’u, czyli „Are You Gonna Eat Me?”. Ten grany przez wolne smyczki wspierane chórem i gitarę akustyczną temat serwuje prawdziwą magię, jakiej ostatnio coraz mniej w Hollywood słychać. Przewija się w krótkich, lecz niezwykłych „North Star” (te dzwoneczki z fletami) czy „Bedtime Compass”. Jest też fundamentem strony lirycznej w wyciskającym łzy „You Are Not Alone” i „Elliot Gets Lost”.

 

Drugi temat bazuje na wspomnianej wcześniej piosence „The Dragon Song”, wnosząc do całości odrobinę celtyckich klimatów oraz instrumentów (mandoliny, smyczki,… klaskanie). Słychać go na przykład w krótkim, ale skocznym „Brown Bunny”, a epicki rozmach osiąga we wspaniałym „Reverie”, gdzie do kompletu dochodzą jeszcze harfa, dęciaki, dzwoneczki, flety i kotły. Dorzućmy jeszcze wbijający w fotel chór, dzięki któremu atmosfera utrzymuje się do samego końca. Te aranżacyjne tricki uwydatniają także mistyczny charakter lasu („Timber”) oraz ubarwiają odrobinę mickey-mousing odnoszący się do niezdarnego charakteru Elliota (środek „Breathe” z cudnym trójkątem oraz falującymi smyczkami połączonymi z fagotem).

 

A skoro jest smok, to i musi być odrobina akcji. Wiecie – latanie, zianie ogniem, znikanie. Wtedy maestro idzie w, wydawałoby się dynamiczną, zadymę, lecz robi to niemal tak jakby był Thomasem Newmanem zmiksowanym z Johnem Powellem, aniżeli Hansem Zimmerem. Zmianę tę czuć w „Gavin Knows What He’s Doing” z wolno opadającymi smyczkami, lekko idącymi w stronę horroru, by następnie gwałtownie zaatakować dęciakami i kotłami, wspieranymi przez chór oraz przyspieszone dźwięki gitar z mocnym solo wiolonczeli. Prawdziwa petarda i to nie jedyna w tym arsenale.

 

Podobnie ma się sprawa z krótkim, lecz żywiołowym „Takedown”, mocno żonglującym nastrojem i tempem „Follow The Dragon”, dramatycznym „Elliot at the Bridge” (potężne, pełne agresji dęciaki oraz kotły) oraz niepokojącym „Abyss”, które wieńczy prześliczny happy end. Finał jest już bardziej stonowany w porównaniu z poprzednimi partiami score’u, ale i tak skąpany w klasycznym, pełnoorkiestrowym stylu. Najmocniej słychać to w „Saying Goodbye”, jednak zarówno poprzedzające go, odrobinę celtyckie „Go North”, jak i wybrzmiewające po nim „The Bravest Boy I’ve Ever Met” są prawdziwymi emocjonalnymi czarami.

 

Na koniec mogę napisać jedno: Daniel Hart. Zapamiętajcie to nazwisko, bo niektórzy z was będą je krzyczeć. Co będzie dalej, tego nie wie nikt, ale wierzę, że „Pete’s Dragon” to dopiero rozgrzewka przed czymś wspaniałym i Hollywood się jeszcze o niego upomni. Największe zaskoczenie roku 2016 i dzieło obowiązkowe do przesłuchania. I radzę się spieszyć, bo smoki to gatunek już na wymarciu. Cztery i pół nutki ode mnie, z serduszkiem.

Autor recenzji: Radosław Ostrowski
  • 1. The Dragon Song – Bonnie “Prince” Billy
  • 2. Something Wild – Lindsey Stirling feat. Andrew McMahon in the Wilderness
  • 3. Nobody Knows – The Lumineers
  • 4. Something on Your Mind – St. Vincent
  • 5. So Long, Marianne – Leonard Cohen
  • 6. Gina Anne – Bosque Brown
  • 7. An Adventure
  • 8. Are You Gonna Eat Me?
  • 9. Brown Bunny
  • 10. Reverie
  • 11. Tree Fort
  • 12. North Star
  • 13. Bedtime Compass
  • 14. Timber
  • 15. Breathe
  • 16. Gavin Knows What He’s Doing
  • 17. You Are Not Alone
  • 18. Elliot Gets Lost
  • 19. Takedown
  • 20. It’ll Be Just Like It Used to Be
  • 21. Follow That Dragon
  • 22. Elliot at the Bridge
  • 23. Abyss
  • 24. Go North
  • 25. Saying Goodbye
  • 26. The Bravest Boy I’ve Ever Met
  • 27. The Dragons Song Revisited – Bonnie “Prince” Billy
  • 28. Candle on the Water – Okkervil River (nie wykorzystane w filmie)
4
Sending
Ocena czytelników:
0 (0 głosów)

1 komentarz

  1. DanielosVK

    Ja krzyczeć nie będę na pewno. Przyjemne to to, ale konwencjonalne, standardowe i niczym szczególnym się nie wyróżniające. 😛

    Odpowiedz

Wyślij komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

All Quiet On the Western Front

All Quiet On the Western Front

Na Zachodzie bez zmian   Wojna, wojna nigdy się nie zmienia... Powstało i nadal powstaje wiele filmów o wojnie lub z wojną w tle. Bardziej lub mniej z nich wynika, że wojna nigdy nie przynosi niczego dobrego. Chyba, że dla kogoś dobra jest śmierć, zniszczenie...

Book of Boba Fett, The

Book of Boba Fett, The

Księga Boby Fetta   Rozszerzania uniwersum Gwiezdnych wojen na małym ekranie ciąg dalszy. Po sukcesie „Mandalorianina” część odpowiedzialnej za niego ekipy (scenarzysta Jon Favreau oraz reżyserzy Dave Filoni i Robert Rodriguez – cała trójka jako producenci) i...

Home Before Dark: Season 1

Home Before Dark: Season 1

Powoli Apple TV+ zaczyna dorównywać innym platformom streamingowym, choć nie realizuje aż tylu tytułów co Netflix czy Prime Video. Na pewno jednym z wartych uwagi jest „Home Before Dark” – kryminalna historia dziennikarskiego śledztwa Hildy Lisko, która z rodziną...