About Time
Kompozytor: Nick Laird-Clowes, różni wykonawcy
Rok produkcji: 2013
Wytwórnia: Decca / Universal
Czas trwania: 61:06 min.

Ocena redakcji:

 

Najnowszy film Richarda Curtisa, to kolejna sympatyczna produkcja spod jego ręki – napisana z polotem, humorem oraz zaskakująco dużą dozą sentymentu, ciepła historia, która dzięki zgranemu aktorstwu i odpowiedniemu wyczuciu z łatwością rozgrzewa serca w te chłodne, jesienne wieczory. Jak zawsze u tego twórcy, nie bez znaczenia jest też skrzętnie dobrana ścieżka dźwiękowa, która sprawnie wybrzmiewa w tle, dodając poszczególnym momentom klimatu oraz uroku i sprawiając, że po wyjściu z kina szybko sięgniemy po album…

 

Pozycja płytowa może okazać się jednak lekkim rozczarowaniem. Dość powiedzieć, że z multum przewijających się przez obraz kawałków (ich pełna lista TUTAJ), na krążek dostało się ‘jedynie’ 17 ścieżek, zamykających się w godzinie materiału. Tenże materiał – w przeciwieństwie do dwóch poprzednich filmów Curtisa – nie porywa przy tym już tak mocno, jak podczas seansu, a i często trudno jest skojarzyć poszczególne utwory z konkretnymi scenami (z czym nie mam problemu zarówno przy „Love Actually”, jak i „The Boat That Rocked”). Być może tym razem szkopuł tkwi w bardzo rozbieżnym miszmaszu gatunkowym, który na dłuższą metę nie tylko nie posiada wspólnego klucza (choć oczywiście ponownie przoduje miłość), ale także ładu i składu.

 

Spora część piosenek – poza oczywistymi wyjątkami, jak powstałe specjalnie na potrzeby filmu „How Long Will I Love You” w dwóch wersjach – cierpi też na ewidentne wady. Pierwszą jest rzecz jasna ogranie danych melodii w naszych uszach. Któż bowiem nie zna takich szlagierów, jak „Friday I'm In Love” czy „When I Fall In Love” (tu w dość mdłej interpretacji zresztą)? Część z tych hitów, nawet nowszych, zdążyło już się wystarczająco opatrzyć, a w międzyczasie nawet ustąpić późniejszym przeróbkom (casus „Back To Black”, które nie tak dawno zyskało nowe życie w „Wielkim Gatsbym”), wobec czego trudno się nimi przejąć w tak konwencjonalnej formie prezentacji. Drugą sprawą jest dyskusyjny poziom ogółu zebranych utworów. Brakuje im większej charyzmy, charakteru, a niekiedy i chwytliwości (piosenki The Killers, Sugababes i Bena Folda kompletnie po mnie spłynęły, a i popularne niegdyś t.A.T.u. ma na swoim koncie lepsze przeboje). Przez większość czasu jest więc bardzo przeciętnie, jak na składankowe standardy.

 

Całości nie pomaga też (ale i nie szkodzi) skromna reprezentacja równie skromnego score’u Nicka Laird-Clowesa. Ten londyński muzyk, znany dotychczas głównie z przewodzenia grupie The Dream Academy, dość niedawno wszedł do kina i choć nie ma się absolutnie czego wstydzić, to jego kompozycja zwyczajnie ginie pod natłokiem utworów źródłowych. Owszem, motyw przewodni, utrzymamy wyraźnie w słodko-fanfarowych klimatach Craiga Armstronga, bardzo mi się podoba i stanowi jeden z jaśniejszych elementów krążka, świetnie uzupełniając się przy okazji z piosenką Nicka Cave’a. Lecz już „Golborne Road” proponuje tradycyjny, fortepianowy wypełniacz tła. Wystarczająco urokliwy, by nie drażnił, ale też i w żaden sposób nie zapadający w pamięć – w przeciwieństwie do któregolwiek „Love Theme” z „To właśnie miłość” wspomnianego Armstronga.

 

Brak większej siły przebicia, brak pazura, brak spójnego, czarującego odbiorcę klimatu i w końcu braki materiału – to moje główne zarzuty względem opisywanej pozycji, przynajmniej w kwestii albumowej. W filmie muzyka ta sprawuje się jakoś lepiej, sprawniej, a i brzmi okazalej. Płytkę polecam więc głównie fanom tej brytyjskiej komedii, którzy powyższą ocenę z powodzeniem mogą jeszcze podnieść. Pozostali również mogą się skusić, uprzednio zadając sobie jednak pytanie: czy ta godzina jest czasem, w jaki warto zainwestować swe uczucia?

Autor recenzji: Jacek Lubiński
  • 1. The Luckiest (About Time Version) – Ben Folds
  • 2. How Long Will I Love You – Jon Boden, Sam Sweeney & Ben Coleman
  • 3. Mid Air – Paul Buchanan
  • 4. At The River (Radio Edit) – Groove Armada
  • 5. Friday I’m In Love – The Cure
  • 6. Back To Black – Amy Winehouse
  • 7. Gold In Them Hills – Ron Sexsmith
  • 8. The About Time Theme – Nick Laird-Clowes
  • 9. Into My Arms – Nick Cave & The Bad Seeds
  • 10. Il Mondo – Jimmy Fontana
  • 11. Golborne Road – Nick Laird-Clowes
  • 12. Mr. Brightside – The Killers
  • 13. Push The Button – Sugababes
  • 14. All The Things She Said – t.A.T.u.
  • 15. When I Fall In Love – Barbar Gough, Sagat Guirey, Andy Hamill & Tim Herniman
  • 16. Spiegel Im Spiegel – Arvo Pärt, wyk. Sebastien Klinger & Jürgen Kruse
  • 17. How Long Will I Love You – Ellie Goulding
3
Sending
Ocena czytelników:
3 (2 głosów)

0 komentarzy

Wyślij komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

All Quiet On the Western Front

All Quiet On the Western Front

Na Zachodzie bez zmian   Wojna, wojna nigdy się nie zmienia... Powstało i nadal powstaje wiele filmów o wojnie lub z wojną w tle. Bardziej lub mniej z nich wynika, że wojna nigdy nie przynosi niczego dobrego. Chyba, że dla kogoś dobra jest śmierć, zniszczenie...

Book of Boba Fett, The

Book of Boba Fett, The

Księga Boby Fetta   Rozszerzania uniwersum Gwiezdnych wojen na małym ekranie ciąg dalszy. Po sukcesie „Mandalorianina” część odpowiedzialnej za niego ekipy (scenarzysta Jon Favreau oraz reżyserzy Dave Filoni i Robert Rodriguez – cała trójka jako producenci) i...

Home Before Dark: Season 1

Home Before Dark: Season 1

Powoli Apple TV+ zaczyna dorównywać innym platformom streamingowym, choć nie realizuje aż tylu tytułów co Netflix czy Prime Video. Na pewno jednym z wartych uwagi jest „Home Before Dark” – kryminalna historia dziennikarskiego śledztwa Hildy Lisko, która z rodziną...