• Split
  • Ballerina
  • Secret Life of Pets, The
  • Storks
  • Trolls

Grace of Monaco

data publikacji: 26/06/2014

Grace. Księżna Monako

Grace of Monaco

„...przyjemnie, ale bez większych emocji...”

Kompozytor: Christopher Gunning, Guillaume Roussel

Rok produkcji: 2014

Wytwórnia: Hamburger Records

Czas trwania: 56:40 min.

 

Jest szczególnie przykre, gdy bardzo oczekiwany film okazuje się gigantyczną porażką. „Grace. Księżna Monako” stanowi niestety właśnie taki przypadek. Doprawdy niewiele jego elementów zasługuje na pochwałę. Dobra jest Nicole Kidman w roli tytułowej, zdecydowanie ładnie wypadają śródziemnomorskie pejzaże, złego słowa nie można też powiedzieć o ścieżce dźwiękowej.

 

Odpowiedzialność za nią ponoszą dwaj kompozytorzy – dopiero budujący swoją pozycję w świecie muzyki filmowej Guillaume Roussel oraz weteran Christopher Gunning, który w pamięci fanów gatunku zapisał się jako ten, który wydarł nagrodę BAFTA „Pokucie” Dario Marianelliego oraz twórca znakomitego głównego tematu do telewizyjnego serialu „Poirot”.

 

Większa rola przypadła zdecydowanie drugiemu z nich. Roussel napisał znacznie mniej utworów. Najważniejszym z nich jest otwierający ścieżkę dźwiękową „Grace of Monaco Main Title”, który wprowadza bardzo udany, liryczny temat na fortepian. Ma on w sobie słodką melancholię, naturalną elegancję i niewątpliwie stanowi jeden z najlepszych kawałków na płycie. Pozostałe utwory Roussela cechuje większa ilustracyjność, ale nie można odmówic im klasy i wdzięku, nawet jeśli operują kompozytorskimi kliszami, jak wielobarwny „Hitch”.

 

Gunning bierze zaś na barki lwią część filmu, stąd – chociaż na płycie znajduje się niespełna 20 minut jego muzyki – prezentuje materiał bardziej różnorodny i bogatszy. Anglik również proponuje wyrazisty motyw, ale ma on zdecydowanie bardziej pogodny charakter. Ciepły, jasny temat na smyczki z towarzyszeniem ornamentyki instrumentów dętych drewnianych mocno zaznacza się w filmie i sprawia sporo przyjemności także poza nim („Grace Being Trained”).

 

W przeciwieństwie do płynącego łagodnie Roussela, Gunning tworzy na ogół utwory bardziej zwarte, zrytmizowane, trochę w stylu Alexandre'a Desplata. Nie są one szczególnie oryginalne, ale za to momentami błyskotliwe i pomysłowe. Świetnie sprawdzają się eteryczne chórki w tajemniczym „Grace Riding”, wyśmienicie stopniują napięcie gęste partie smyczków, by potem pięknie wybuchnąć w temat główny („Committee Meeting/And Grace Goes to Paris!”). W ogóle Gunning z wielkim wyczuciem operuje orkiestrą, z prawdziwą przyjemnością słucha się, jak współgrają ze sobą kolejne partie instrumentów i jak płynnie następuje przeobrażanie się tematów.

 

Najmniej typowym utworem Gunninga jest „Grace's Speech” o rozwlekłej strukturze i pozornej bezcelowości przepływającej melodii. Daje tu o sobie znać czerpanie raczej z muzyki poważnej, niż filmowej. Klasyki jest zresztą na płycie dość dużo. Koresponduje ona bardzo dobrze z oryginalnym materiałem i zdecydowanie współdecyduje o charakterze krążka. Dodaje mu swoistej, dworskiej szykowności, której muzyka filmowa sama w sobie nigdy do końca nie zapewni.

 

Zasadniczą wadą „Grace” jest spora liczba utworów z różnych względów pozbawionych charakteru. Dzieje się tak i z powodu ich ilustracyjności, i nikłej jednak oryginalności. Muzyki słucha się przyjemnie, ale bez większych emocji. Dodatkowym kłopotem może być spore poszatkowanie oryginalnej ścieżki dźwiękowej. Tym niemniej krążek ułożony jest całkiem nieźle i chociaż w trakcie słuchania można parę razy ziewnąć, ani razu nie pojawia się zniecierpliwienie, którego efektem byłaby chęć wyłączenia odtwarzacza.

 

Wszelkiej maści miłośnicy klasycznej elegancji w muzyce filmowej znajdą w „Grace” coś dla siebie. Nawet rozczarowani samym obrazem z pewnością wychwycili zaś w trakcie seansu tematy Roussela i Gunninga. Trzeba bowiem przyznać, iż muzyka zaznacza się w filmie mocno i pozostawia bardzo pozytywne wrażenie. Kilku utworów warto też posłuchać bez obciążenia słabego filmu. Trzymają poziom. 

Autor recenzji: Jan Bliźniak


CD 1

01.

Grace of Monaco Main Title – Guillaume Roussel

02.

Alarmed by the Press

03.

Grace Being Trained

04.

O Mio Babbino Caro/Gianni Schicchi – Giacomo Puccini

05.

Committee Meeting/And Grace Goes to Paris!

06.

Gymnopedie No. 3 – Erik Satie

07.

Grace Riding

08.

Grace Practising

09.

European Summit

10.

Collation – Guillaume Roussel

11.

La Wally Ebben?…Ne Andro Lontana – Aldredo Catalini

12.

Night – Guillaume Roussel

13.

Hitch – Guillaume Roussel

14.

Valse triste, Op. 44 – Jean Sibelius

15.

Rainier Lashes out, and Grace Seeks Tucker’s Advice

16.

Grace Drives to Tucker

17.

Border Control/Fernandez with Rainier

18.

Grace in Paris and De Gaulle’s Deliberations

19.

Ancient Monaco

20.

Grace’s Speech

21.

Miserere – Trinity College Choir

22.

Time Flows Like Tears – Fox

Komentarze

Średnia ocena czytelników: 3  

Mefisto 16-07-2014, 00:44

Filmu nie znaju, ale muzyka to niezły misz-masz i ogólnie średniak. Naciągane trzy.


Dodaj komentarz

Nick
E-mail
Ocena [1-5]
Komentarz