• Man with One Red Shoe, The – Limited Edition
  • Swiss Army Man
  • Born To Be Blue
  • Miss Sloane
  • Hoax, The

Różyczka

data publikacji: 21/09/2015

Różyczka

"...jest obowiązkową pozycją dla fanów Michała Lorenca..."

Kompozytor: Michał Lorenc

Rok produkcji: 2010

Wytwórnia: Polskie Radio S.A.

Czas trwania: 45:05 min.

 

„Różyczka” już w momencie premiery wywołała ogromne kontrowersje. Inspiracją była historia znanego historyka, Pawła Jasienicy, którego druga żona okazała się agentką UB, donoszącą na niego. W filmie młoda dziewczyna Kamila (apetyczna Magdalena Boczarska) z miłości dla swojego chłopaka – agenta UB (świetny Robert Więckiewicz), wkracza w życie pewnego cenionego literata (solidny Andrzej Seweryn), który dla władz jest wrogiem publicznym numer 1. Wyszło z tego pełne emocji, wciągające kino ukazujące mechanizmy bezwzględnego systemu opartego na inwigilacji, donosach oraz szczuciu.

 

Zgrany kolaż melodramatu, thrillera i dramatu sprawdził się, a swoje trzy grosze dodała ścieżka dźwiękowa, za którą odpowiada Michał Lorenc. Kompozytor juz wcześniej pracował z reżyserem przy „Pamiętniku znalezionym w garbie”, więc ponowna współpraca nie była zaskakująca. Efektem jest znów dzieło będące w symbiozie z ruchomym obrazem, jednak poza nim mogące sprawiać spore problemy.

 

Całość skupia się wokół trzech koncepcji ilustracyjnych. Pierwszą jest wyrazisty motyw przewodni, który pojawia się już na samym początku, czyli w „Wyjeździe z Polski”. Prosty w zasadzie utwór, przypominający dość subtelnie muzykę koszerną (charakterystyczne, wolne dźwięki smyczków oraz elementy etniczne). Motyw ten pojawia się kilka razy w różnej aranżacji (jazzowe „Spadanie”, wpleciony klarnet i harfa w „Paszporcie” czy akustyczne „Świeczki”), zapowiadając niepokojące wydarzenia związane z wypędzeniem Żydów z Polski.

 

Drugim znaczącym elementem jest jazz rozpisany na standardowe trio (perkusja – Sebastian Frankiewicz, kontrabas – Marcin Pospieszalski i fortepian – Jan Smoczyński). Akcja filmu toczy się w latach 60., czyli złotym okresie tego gatunku, jaki był wówczas zakazany przez komunistyczne władze. Poza nakreśleniem tła historycznego („Warszawa 1967”) kompozycje te budują także napięcie erotyczne, w czym pomaga dokooptowany do składu saksofon Henryka Miśkiewicza („Salon ubecki”, „Róże Różyczki”). Dodatkowo zostaje jeszcze wpleciona melodia pozytywki („Różyczka”, „Zabaweczka”), podkreślająca naiwność głównej bohaterki.

 

W końcu mamy także niepokojący underscore, który opiera się o etniczne instrumentarium (króciutka „Gwiazda Dawida”) oraz charakterystyczny styl Lorenca. Czasami bywa to wejście harfy („Marzenie”), trzymające w napięciu, narastające smyczki („Aresztowanie”, gęste „UB” czy bardziej nerwowe „Dziady”) oraz flety ("Wino”, „Dom”). Jednak te fragmenty są strasznie krótkie, głównie nudzą i wybijają z rytmu, przypominając inne dzieła kompozytora, ze wskazaniem na „Glinę”, „Osaczonego” i „Cztery noce z Anną”.

 

Na pewno „Różyczka” jest obowiązkową pozycją dla fanów Michała Lorenca. I chyba tylko dla nich, gdyż mimo silnego charakteru emocjonalnego, jest to praca wtórna, mało zaskakująca i pełna ogranych klisz (łagodny jazz i muzyka klezmersko-żydowska były już wielokrotnie przez Lorenca wykorzystywane, z reguły w lepszych produkcjach). Sprawdza się ona dobrze na ekranie, ale już na płycie nie należy do najłatwiejszych w odbiorze. Jak na różę przystało jest to piękny kwiat, ale nie brakuje mu kolców.

 

P.S. Byłbym zapomniał, że „Różyczka” miała swoje drugie, pozafilmowe życie. Niektóre kompozycje z filmu (zwłaszcza „Wyjazd z Polski”) zostały wykorzystane przez Telewizję Polską podczas trwania żałoby narodowej po katastrofie smoleńskiej. Świadczy to jedynie o wielkiej sile emocjonalnej tej muzyki, co zawsze było mocną stroną twórczości maestro.

Autor recenzji: Radosław Ostrowski


CD 1

01.

Wyjazd z Polski

02.

Warszawa 1967

03.

Różyczka

04.

Spadanie

05.

Pisarze

06.

Salon ubecki

07.

Zabaweczka

08.

Kawiarnia literatów

09.

Złoty upadek

10.

Gwiazda Dawida

11.

Pocałunki

12.

Marzenie

13.

Paszport

14.

Jaśmin

15.

Aresztowanie

16.

Kłamstwo

17.

Zdrada

18.

Wino

19.

UB

20.

Dziady

21.

Wypędzenie

22.

Marzec

23.

Róże Różyczki

24.

Świeczki

25.

Dworzec Gdański

26.

Dziecko

27.

Dom

Komentarze

Średnia ocena czytelników: 3  

PH 23-09-2015, 19:48

Nie Mateusz Pośpieszalski tylko Marcin ; )


Dodaj komentarz

Nick
E-mail
Ocena [1-5]
Komentarz